niedziela, 31 maja 2020 r.

Powrót relikwii bł. Radzyma Gaudentego

Relikwie bł. Radzyma Gaudentego, zagrabione podczas najazdu Brzetysława w 1038 r., po niemalże dziesięciu wiekach powróciły do Gniezna. Ich uroczyste przekazanie miało miejsce w Kurii Arcybiskupiej w czeskiej Pradze w dniu 9 kwietnia br. Relikwie odebrał osobiście ks. kan. Zbigniew Kapturczak - proboszcz parafii pw. bł. Radzyma Gaudentego w Gnieźnie.

Przeszło dwadzieścia lat temu ks. kard. Stefan Wyszyński nadał gnieźnieńskiej parafii na Winiarach wezwanie bł. Radzyma Gaudentego, pragnąc w ten sposób wydobyć z historycznego zapomnienia przyrodniego brata św. Wojciecha. - Od samego początku istnienia naszej parafii staraliśmy się o pozyskanie relikwii bł. Radzyma. Wielokrotnie, na różne sposoby i poprzez różnych ludzi kontaktowaliśmy się z Pragą. Niestety, odpowiedzi wskazywały, że takich relikwii w Pradze nie ma. Kolejne starania rozpoczęliśmy w Roku Jubileuszowym, korzystając tym razem z pomocy abp. Henryka Muszyńskiego. I tym razem otrzymaliśmy odpowiedź, że relikwii bł. Radzyma w Pradze nie ma - wspomina ks. proboszcz Zbigniew Kapturczak. W 2002 r. wznowiono starania. Nawiązano kontakt z Wikariuszem Generalnym i sekretarzem kard. Vlka oraz z archiwistą, którego zadaniem była inwentaryzacja wszystkich relikwii. Po jej dokonaniu parafia na Winiarach otrzymała informację o tym, że relikwie są w Pradze oraz, że kard. Miloslav Vlk - Arcybiskup Pragi zgodził się na powrót relikwii pierwszego arcybiskupa gnieźnieńskiego do miejsca, w którym pełnił swoją pasterską posługę.

Uroczyste przekazanie relikwii, zamkniętych i zapieczętowanych 250 lat temu w specjalnej kapsule, nastąpiło 9 kwietnia br. w Pradze. Ks. Zbigniew Kapturczak wraz z kilkunastoosobową delegacją z parafii przywiózł je do gnieźnieńskiej katedry, w której pozostaną do uroczystości patronalnych ku czci św. Wojciecha. Po I Nieszporach, sprawowanych 26 kwietnia br. oficjalnie przekaże je parafii praski biskup pomocniczy Vaclav Maly. Następnie relikwie wezmą udział w procesji z katedry do kościoła pw. św. Michała, a stamtąd zostaną przeniesione do kościoła na Winiarach.

Parafia pw. bł. Radzyma Gaudentego jako jedyna w Polsce posiada relikwie pierwszego arcybiskupa gnieźnieńskiego. Przez to rozwinie się kult błogosławionego, będzie się bardziej rozpowszechniał. - Pielgrzymki przybywające do katedry zaczynają także nawiedzać kościół na Winiarach, a teraz, gdy będą tutaj szczątki przyrodniego brata św. Wojciecha ten ruch prawdopodobnie się wzmoże - mówi ks. Zbigniew Kapturczak.

Radzym urodził się między rokiem 960 a 970 w Czechach. Był synem Sławnika, księcia na Libicach, natomiast nie ma pewności, kim była jego matka. Był przyrodnim bratem św. Wojciecha. Źródła historyczne nic nie mówią na temat jego dzieciństwa. Radzym w 989 r. wraz z przyrodnim bratem opuścił Pragę, aby odbyć pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Po drodze odwiedzili Monte Cassino, gdzie opat Maur doradził św. Wojciechowi, aby wstąpił do klasztoru. Ten odczytał to jako znak woli Bożej i za radą św. Nila wybrał klasztor św. Bonifacego i Aleksego w Awentynie w Rzymie, do którego wstąpił z nim Radzym Gaudenty. Tam też przyjął święcenia kapłańskie. W latach 992-995 towarzyszył św. Wojciechowi w podróżach do Moguncji, stamtąd do Tours, Saint-Denis, Fleury i Saint-Maur. Razem z św. Wojciechem udał się do Polski, a następnie do Prus w celu nawracania pogan. Tam był naocznym świadkiem męczeństwa swego brata, o czym zawiadomił Bolesława Chrobrego. Troszczył się o przeniesienie ciała męczennika do Gniezna. Na skutek zbrodni, jakiej dokonał ród Przemyslidów na Sławnikowicach w Libicach, Radzym Gaudenty nie mógł powrócić do Czech. Szukał więc oparcia na dworze polskim. W czasie starań o kanonizację swego brata był łącznikiem między Bolesławem Chrobrym a Stolicą Apostolską. W latach 997-999 podróżował do Rzymu, gdzie rozstrzygała się kanonizacja, jak i sprawa założenia metropolii gnieźnieńskiej. Radzym Gaudenty był dobrym kandydatem na pierwszego arcybiskupa polskiego z dwóch powodów: ze względu na przyjazne stosunki łączące go z dworem polskim i ze względu na osobę św. Wojciecha. Konsekracja Radzyma Gaudentego nastąpiła przed 2 grudnia 999 r. Jego intronizacji dokonali legaci papiescy w obecności Ottona III podczas Zjazdu Gnieźnieńskiego w marcu 1000 r. Od tego momentu brak wiarygodnych wzmianek źródłowych dotyczących życia i działalności Gaudentego. Przypuszcza się, że miał udział w inicjowaniu misji eremickiej w Polsce i zamiarze poszerzenia jej zasięgu na tereny zachodniej Słowiańszczyzny. Wniósł on ogromny wkład w ukształtowanie się pierwszej struktury Kościoła w Polsce.

Nie jest dokładnie znana data śmierci bł. Radzyma. Katalog arcybiskupów gnieźnieńskich za datę śmierci podaje rok 1006, natomiast współcześni historycy są skłonni przyjmować, że bł. Radzym Gaudenty zmarł dopiero w roku 1011.

Autor: Agnieszka Kwaśnik - Przewodnik Katolicki

Polecamy