wtorek, 22 października 2019 r.

Cisi i pokornego serca

Habit, spuszczony wzrok, żadnej biżuterii... – Zmarnowane życie – powiedzą niektórzy. Nie według nich. Poświęcili je przecież samemu Chrystusowi.
Dzień Życia Konsekrowanego obchodzony jest w Kościele katolickim już po raz dziewiąty. Drugiego lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego, przypominamy sobie o cichej i ofiarnej posłudze tych, którzy ślubowali czystość, ubóstwo i posłuszeństwo. Na świecie jest ich ponad milion, w Polsce prawie czterdzieści tysięcy. Modlą się, pracują i świadczą o Chrystusie. Z oddaniem i bez rozgłosu.
Na terenie archidiecezji gnieźnieńskiej znajduje się czterdzieści dziewięć domów zakonnych, w których mieszka łącznie blisko trzysta czterdzieści sióstr i braci zakonnych. Są wśród nich: Franciszkanie, Paulini, Oblaci, Salezjanie, Bracia Serca Jezusowego, Bracia Pocieszyciele z Getsemani, Karmelitanki Bose, Dominikanki, Benedyktynki Misjonarki, Elżbietanki, Nazaretanki, Siostry Opatrzności Bożej, Pallotynki, Salezjanki, Serafitki, Sercanki, Szarytki, Służebniczki Maryi, Służebniczki Śląskie, Urszulanki Szare, Siostry ze Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa oraz Siostry Niepokalanej Maryi. Pracują w szkołach, ochronkach i domach opieki. Niosą wsparcie ubogim, bezdomnym i samotnym. Czuwają nad dziećmi, spotykają się z młodzieżą i angażują w życie wspólnot parafialnych, wnosząc swój nieoceniony wkład w funkcjonowanie wielu instytucji kościelnych. Niektóre, tak jak Karmelitanki Bose, w ciszy klauzury wypraszają łaski dla świata i całej ludzkości. W dobie zeświecczenia, konsumcjonizum i nieustannej pogoni za sukcesem życie osób konsekrowanych jest wymownym świadectwem tego, iż całkowite oddanie się Bogu oraz bezinteresowne służenie drugiemu człowiekowi ma sens i może budzić radość.

BERNADETA GOZDOWSKA


Ksiądz kanonik Tadeusz Nowak, proboszcz parafii pw. św. Floriana w Żninie, spowiednik i kierownik duchowy osób konsekrowanych:

Dzień Życia Konsekrowanego wśród wielu pytań stawia również pytanie o rolę osób konsekrowanych w Kościele. Ojciec Święty Jan Paweł II określił tę rolę jako "doniosłą” (VC 3). Jednocześnie ukazał, że są one ,,błogosławieństwem dla życia ludzkości i dla życia samego Kościoła” (VC 87), co więcej – znajdują się "w samym sercu Kościoła jako element o decydującym znaczeniu dla jego misji" (VC 3).
Kiedy myślimy o osobach konsekrowanych, mamy przed oczyma całe bogactwo ich życia, związane z różnorodnością charyzmatów. To, co czynią w Kościele i dla Kościoła pozwala je odkryć i przezywać jako bezcenny dar. Jednak ich rola nie ogranicza się do tego, co czynią. O wiele ważniejsze jest to, kim są. Zjednoczone z Chrystusem, jako jedynym Oblubieńcem idą za Nim, a ogarnięte Jego duchem prowadzą ten sam radykalny styl życia (w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie), który On podjął dla zbawienia człowieka. W ten sposób stanowią dla całego Kościoła cenne przynaglenie do coraz pełniejszej wierności Ewangelii i wzrastania w świętości. Stawiając Boga na pierwszym miejscu, ukazują źródło sensu i radości życia oraz kierują wzrok i serce ku wartościom nieprzemijającym, a ostatecznie ku ojczyźnie niebieskiej. Nic też dziwnego, że Kościół z wdzięcznością

Polecamy