wtorek, 18 lutego 2020 r.

Jubileuszowe przygotowania

Już za kilka miesięcy odbędą się w Wągrowcu uroczyste obchody dwóch podniosłych jubileuszy, które pozwalają sobie uświadomić prawdę o bogatej historycznie przeszłości grodu. W bieżącym roku mija bowiem 625 lat od lokacji miasta oraz erygowania pierwszej parafii pw. św. Jakuba Apostoła.

Powstanie Wągrowca, wiąże się najczęściej z przybyciem na te tereny cystersów, którzy w XII wieku osiedlili się w położonym nieopodal Łeknie. To najpewniej z ich inicjatywy wzniesiono w Wągrowcu, pod koniec XIV wieku, drewniany kościół oraz erygowano parafię pw. św. Jakuba Apostoła. Umowną datę tego wydarzenia – 22 grudnia 1381 roku – badacze wągrowieckich dziejów określili na podstawie najstarszych historycznych zapisków wzmiankujących miasto i jego dobra. Dokładana historia parafii nie została jednak do końca usystematyzowana. Wiadomo jedynie, że na początku XVI wieku rozpoczęto budowę obecnej świątyni. Została ona wzniesiona w stylu późnogotyckim z orientowanymi szczytami. Jej konsekracja odbyła się w 1575 roku.

Wotum wdzięczności
Przygotowania do jubileuszowych obchodów w parafii pw. św. Jakuba Ap. rozpoczęły się już pod koniec 2004 roku. Wtedy to przystąpiono do odrestaurowania wnętrza świątyni. – Gruntowna renowacja polichromii sklepienia, ścian i łuków kaplicy pw. Matki Bożej Różańcowej w naszym kościele została rozłożona w czasie – mówi ks. kanonik Piotr Kalinowski, proboszcz parafii farnej w Wągrowcu. – Tak, aby jej zakończenie, przypadające na koniec 2005 roku, było swoistego rodzaju wotum wdzięczności i darem parafian z okazji zbliżającego się jubileuszu. Owocem zakończonych nie tak dawno prac konserwatorskich jest przywrócenie świetności renesansowym malowidłom znajdującym się we wspomnianej kaplicy i zajmującym powierzchnię około 98 m². Ich tematem są przedstawienia ornamentalne, inskrypcyjne, a przede wszystkim figuralne. Sklepienia i ściany kaplicy pokrywają wizerunki proroków, ewangelistów i ojców Kościoła. Przedstawione są również postacie Chrystusa, Madonny z Dzieciątkiem, Archanioła Gabriela i Świętych Dziewic.
Podobnie jak wnętrze, tak i zewnętrzna szata świątyni zostanie należycie przygotowana do rocznicowych obchodów. Już od kilku tygodni jej zachodnią ścianę otaczają wysokie rusztowania. Dotychczas zbito już warstwę starego tynku i przeprowadzono prace odwadniające kościół. Wiosną zostanie położony nowy, wapienny tynk, a cała ściana zyska najpewniej nową kolorystykę. Jak podkreśla ks. Kalinowski, jubileusz to także dobra okazja do podjęcia nowych inicjatyw i postanowień. Jedną z nich jest plan przeprowadzenia gruntownego remontu całego kościoła. Inicjatywa ta zostanie oczywiście rozłożona w czasie i potrwa zapewne kilka lat. Planowane jest bowiem przełożenie dachu świątyni oraz renowacja elewacji. W jej wnętrzu ma zostać wyremontowana posadzka, a w dalszej perspektywie przeprowadzenie prac w celu odzyskania pierwotnej polichromii oraz jej konserwacji.

Wystawy i prelekcje
Główne uroczystości jubileuszowe zaplanowane zostały na koniec lipca br. i będą one połączone z obchodami święta patrona parafii i miasta – św. Jakuba. Wcześniej planowane są wykłady i prelekcje podejmujące m.in. tematykę dziejów Wągrowca i parafii farnej. Zorganizowana zostanie również wystawa pamiątkowych zdjęć i historycznych dokumentów. Niemały udział w jubileuszowych przygotowaniach i samych obchodach będzie miała młodzież, klerycy z Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie oraz członkowie ruchów i stowarzyszeń katolickich działających przy parafii. Już dziś dużą pomocą przy wszelkich pracach służą panowie z Towarzystwa św. Wojciecha. Jak przyznaje ks. kanonik Piotr Kalinowski, zainteresowanie ze strony parafian, połączone z deklaracją wielu z nich do włączenia się w prace organizacyjne jest czymś bardzo budującym. – Podczas kolędowych spotkań, bardzo często bowiem pytano mnie oraz księży wikariuszy o możliwość włączenia się w rocznicowe obchody – mówi ks. proboszcz. – I choć ich szczegółowy program dopiero jest przygotowywany, to już dzisiaj wiadomo, że będzie to nasze prawdziwe, wspólne święto.

Marcin Makohoński

Polecamy