wtorek, 25 czerwca 2019 r.

Kard. Lehmann dziękuje abp. Muszyńskiemu za jego działalność na rzecz pojednania

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Niemiec, kard. Karl Lehmann podziękował abp. Henrykowi Muszyńskiemu za jego zaangażowanie w głoszenie Prawdy Ewangelii oraz niezachwianą gotowość do dialogu. W liście nadesłanym z okazji przypadającej 28 kwietnia 50. rocznicy święceń kapłańskich abp. Muszyńskiego, złożył także Jubilatowi serdeczne życzenia i gratulacje.


Poniżej publikujemy pełną treść listu kard. Karla Lehmanna:


Czcigodny Księże Arcybiskupie, drogi Współbracie Henryku!

Z okazji pięćdziesiątej rocznicy świeceń kapłańskich w imieniu Konferencji Episkopatu Niemiec, jak również w swoim własnym, składam serdeczne gratulacje. W tym uroczystym dniu łączymy się z Księdzem Arcybiskupem w duchu wdzięczności i w modlitwie.


Patrząc wstecz na minione 50 lat owocnej, a niekiedy zapewne również pełnej trudu pracy w Winnicy Pana jako kapłan, jako nauczyciel akademicki i jako biskup pozwala Księdzu Arcybiskupowi z otuchą i nadzieją patrzeć na przyszłą posługę Chrystusową.

Święcenia kapłańskie z rąk biskupa Kazimierza Kowalskiego przyjął Ksiądz Arcybiskup dnia 28 kwietnia 1957 roku w swojej rodzimej Diecezji Chełmińskiej. Dalsze studia Egzegezy Starego i Nowego Testamentu poprowadziły Księdza Arcybiskupa najpierw na Katolicki Uniwersytet Lubelski. Następnie opuszcza Ksiądz Arcybiskup ojczyznę i udaje się do Rzymu na papieskie Ateneum Antonianum, gdzie w 1967 roku obronił doktorat teologii w Jerozolimie i pracował w Heidelbergu w Instytucie Badań Qumrańskich. W 1973 roku na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie obronił kolejną rozprawę doktorską na podstawie pracy: „Fundament, obraz i metafora w pismach qumrańskich: Studium genezy nowotestamentalnego słowa themelios”. Jako nauczyciel akademicki i jako dokładny badacz biblista stał się Ksiądz Arcybiskup znany poza granicami swego kraju. Konfrontacja z historią Polski, historią najnowszą z czasów okupacji, z Holocaustem i Shoah, stawiała przed Księdzem Arcybiskupem wciąż nowe wyzwania, które podejmował wbrew wszystkim przeciwnościom i podejrzeniom. „Historia jest częścią naszej tożsamości. Jednak historia jest zawsze po to, aby z niej wyciągać właściwe wnioski” – to słowa Księdza Arcybiskupa, z których wyciągał dla siebie osobiste konsekwencje. Aby przyszłość mogła być kształtowana w pokoju i wolności, musimy najpierw uporać się z przeszłością. Intensywne badanie źródeł naszej wiary przez Księdza Arcybiskupa pozwoliło podjąć pogłębioną refleksję nad dialogiem chrześcijan i Żydów. Na tym polu Ksiądz Arcybiskup stał się w Polsce i dla Polski ważnym pionierem.

Papież Jan Paweł II mianował Księdza Arcybiskupa w 1985 roku biskupem tytularnym Villa Regis i biskupem pomocniczym w Diecezji Chełmińskiej. Ksiądz Arcybiskup otrzymał biskupstwo tytularne po biskupie Pasawy, którym był Franz Xaver Eder. Dziś posiada ten tytuł biskup Fuldy, Karlheinz Diez.

Dnia 25 marca tego roku Ksiądz Kardynał Józef Glemp, Prymas Polski udzielił Księdzu Arcybiskupowi święceń biskupich. Dwa lata później Ojciec Święty powołał Go na biskupa Diecezji Włocławskiej, która naznaczona była sporami polsko-niemieckimi w okresie średniowiecza i która szczególnie ucierpiała poprzez okrucieństwa narodowego socjalizmu. Tu przeżył Ksiądz Arcybiskup koniec komunizmu w Polsce i początek nowej demokracji, a pięć lat później został mianowany Arcybiskupem i Metropolitą Archidiecezji Gnieźnieńskiej. Siedziba tego Arcybiskupstwa – połączona do 1992 roku z Archidiecezją Poznańską – była punktem wyjścia dla misji św. Wojciecha-Adalberta wśród pogańskich nadbałtyckich Prusów, niewiele oddalonych od rodzinnych stron Księdza Arcybiskupa, gdzie w 997 roku św. Wojciech poniósł śmierć męczeńską. Pierwszy niemiecki papież Grzegorz V powierzył św. Wojciechowi tę misję. Z okazji tysięcznej rocznicy śmierci tego Świętego Konferencja Episkopatu Niemiec ufundowała ołtarz z brązu, wykonany przez artystę z Münster, H.G. Bückera.

Zakres i działalność Księdza Arcybiskupa związane są silnie z niemiecko-polską historią. Ksiądz Arcybiskup jest przekonującym i prawdziwym budowniczym mostów pojednania i dialogu, kształtującym całą biskupią działalność zgodnie ze swoim zawołaniem biskupim „In Verbo Tuo”. Swą pracę badawczą, modlitwę, służbę duszpasterską poświęcił Ksiądz Arcybiskup chrześcijańsko-żydowskiemu dialogowi i jednocześnie staraniom o pojednanie z niemieckimi sąsiadami. W sposób niezmordowany Ksiądz Arcybiskup angażuje się na rzecz porozumienia i normalizacji stosunków pomiędzy Kościołem w Polsce i w Niemczech, tak jak zaangażował się w dialog pomiędzy Żydami i chrześcijanami w Europie.

Nie można też zapomnieć, iż w latach 1986-1994 z ramienia Konferencji Episkopatu Polski, kierował Ksiądz Arcybiskup Komisją do Spraw Dialogu z Judaizmem i wbrew wszystkim głosom krytycznym podejmował liczne inicjatywy w tym zakresie. Od dziesięciu lat również z inspiracji Księdza Arcybiskupa obchodzony jest w Kościele w Polsce Dzień Judaizmu. Od czasu pobytu naukowego w Niemczech, Ksiądz Arcybiskup pozostaje szczególnie bliski Fakultetowi Teologii Katolickiej w Bonn, gdzie działał też w duszpasterstwie studentów. Dziś Fakultet ten cieszy tym, iż Ksiądz Arcybiskup nosi tytuł doktora honoris causa tej uczelni. Liczne kolejne odznaczenia świadczą o ogromnym międzynarodowym uznaniu dla Księdza Arcybiskupa. Również duża liczba publikacji stanowi wymowne świadectwo Jego naukowej działalności.

Niezapomnianym pozostanie także Jego niestrudzone zaangażowanie w zbliżenie Polski do Europy. Ksiądz Arcybiskup zabiegał o to, aby Europa nie utraciła swoich chrześcijańskich korzeni. Czynił też starania, by nie ustał dialog pomiędzy naszymi dwiema Konferencjami Episkopatów. I tak, w roku 1995 roku współdziałał Ksiądz Arcybiskup czynnie w redagowaniu wspólnego przesłania niemiecko-polskiego: „Przekazać dar pojednania” z okazji trzydziestej rocznicy wymiany listów pojednania w 1965 roku. W roku 2005 – po czterdziestu latach – uczestniczył też aktywnie w przypomnieniu tego wydarzenia.

Na każde wyzwanie na swojej drodze życia Księdza Arcybiskup odpowiada do dziś wciąż z pełnym zawierzenia „Adsum”, podobnie jak ongiś, przy swoich święceniach kapłańskich. Jubileusz Księdza Arcybiskupa stanowi dziś stosowną okazję, aby powiedzieć serdeczne „Bóg zapłać” za Jego zaangażowanie w głoszenie Prawdy Ewangelii i za stałą obecność, niezachwianą gotowość do dialogu. Ksiądz Arcybiskup oddał się całkowicie służbie na rzecz przebaczenia i pojednania.

Niech ufność płynąca ze źródeł wiary będzie dla Księdza Arcybiskupa w kolejnych latach Jego duszpasterskiej działalności, wewnętrzną siłą i źródłem radości, aby Ksiądz Arcybiskup nadal pozostał bliski ludziom i mógł im użyczać dobrodziejstw Kościoła.

W braterskiej łączności i z osobistymi pozdrowieniami.

Kardynał Karl Lehmann
Przewodniczący Konferencji Episkopatu Niemiec

Polecamy