środa, 12 sierpnia 2020 r.

Życzenia

Umiłowana w Chrystusie Panu Rodzino Diecezjalna!

Wraz ze św. Piotrem i ze św. Janem stajemy dzisiaj przy pustym grobie Jezusa. Podobnie jak oni, usłyszeliśmy od Marii Magdaleny, że Pan powstał z martwych. Jesteśmy pełni zdumienia, niepokoju, ale i zachwytu. Nigdy przedtem, ani potem, nie wydarzyło się coś podobnego! Z Marią Magdaleną, z Piotrem i Janem uwierzyliśmy słowom Anioła: Nie szukajcie żyjącego pośród umarłych. Nie ma Go tutaj, zmartwychwstał (por. Łk 24,5-6); za przykładem świadków zmartwychwstania, również i my uwierzyliśmy w tę najbardziej nieprawdopodobną, ale i najważniejszą prawdę, która zrodziła chrześcijaństwo i którą chrześcijaństwo żyje w każdym czasie i którą będzie żyło do końca wieków.
Obecność Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego pośród nas sprawia, że Święta Paschalne nie są opłakiwaniem Zmarłego, lecz są świętem życia – życia nowego, życia zrodzonego ze śmierci, więcej: życia będącego zwycięstwem nad śmiercią! To prawda: ciągle jeszcze umieramy, ale złączeni z Chrystusem więzami nowego życia zrodzonego przez chrzest, umieramy wraz z Nim po to, by żyć z Nim na wieki!

Umiłowani w Panu!
Każde ludzkie życie ma swój początek w odwiecznej miłości Boga i jest pierwszym dobrem, jakie otrzymujemy od Stwórcy; jest ono najbardziej podstawową wartością wśród innych wartości. Człowiek zaś, stworzony na obraz nieśmiertelnego Boga, jest powołany do pełni życia, którego zalążek nosi w sobie od momentu chrztu świętego.
Do szczególnej troski o pełnię życia skłania nas aktualna sytuacja społeczno-kulturowa w Europie i naszej Ojczyźnie, naznaczona w dużym stopniu przez cywilizację śmierci. Jej wyrazem jest rozpad małżeństwa i rodziny, zagrożenie życia szczególnie tam, gdzie jest ono najsłabsze – u swego początku i kresu, jak również zabiegi dokonywane na embrionach ludzkich, które, chociaż zmierzają do celów z natury swojej godziwych, prowadzą nieuchronnie do zabicia pozostałych zarodków, będących przecież istotami ludzkimi (por. Jan Paweł II, Ecclesia in Europa, 95). Wszystko to budzi niepokój i jest znakiem gasnących świateł nadziei w Europie.
Archidiecezja Gnieźnieńska ma w Roku Pańskim 2009 szczególne motywy do podjęcia dzieła ewangelizacji i obrony życia.
Obchody 1010. Rocznicy Kanonizacji św. Wojciecha, które będziemy niebawem świętowali, przypominają nam o podstawowym i ostatecznym powołaniu człowieka do świętości, która jest pełnią życia.
Tegoroczna praca duszpasterska ubogacona będzie również uroczystościami związanymi z obchodami 30. rocznicy Pielgrzymki Sługi Bożego Jana Pawła II do Polski w 1979 roku. Podczas swego pobytu w Gnieźnie dnia 3 czerwca 1979 r. Ojciec Święty mówił do pielgrzymów zgromadzonych na Wzgórzu Lecha: „Ten papież – świadek Chrystusa, miłośnik Jego Krzyża i Zmartwychwstania, przychodzi dziś na to miejsce, aby dać świadectwo Chrystusowi żyjącemu w duszy jego własnego narodu, Chrystusowi żyjącemu w duszach narodów, które kiedyś przyjęły Go jako Drogę, Prawdę i Życie (por. J 14, 6). (…). Przychodzi ukazywać te drogi, które na różny sposób prowadzą z powrotem w stronę Wieczernika Zielonych Świąt, w stronę Krzyża i Zmartwychwstania.”
Wszystkim Wiernym Świętowojciechowego Kościoła Gnieźnieńskiego życzę, abyśmy umocnieni darami Zmartwychwstałego Pana i zasłuchani w słowa Papieża-Polaka: „Weźmijcie Ducha Świętego! Pójdziemy ku przyszłości!”, odważnie bronili świętości każdego ludzkiego życia!

† Henryk Józef Muszyński
Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński

Polecamy