środa, 26 lutego 2020 r.

Święcenia diakonatu

Arcybiskup senior Henryk Muszyński udzielił święceń diakonatu 12 alumnom Prymasowskiego Wyższego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. Obrzęd odbył się 8 maja w katedrze gnieźnieńskiej w obecności wspólnoty seminaryjnej, rodzin, przyjaciół i znajomych kandydatów.

W pouczeniu abp Muszyński podkreślił, że gotowość wyrażona przez kandydatów w deklaracji „oto jestem” nie jest tylko gotowością przyjęcia święceń diakonatu, ale jest gotowością „bycia z Jezusem zawsze i wszędzie na sposób kapłański poprzez związanie się ślubem bezżenności, celibatu, dozgonnej czystości”. Oznacza gotowość oddania w służbie Panu swoich zdolności, wiedzy i wszystkich darów przyrodzonych. „Być diakonem to znaczy służyć z gotowością, radością i miłością. Służba jednak może być bardzo różna. Może być służbą niegodną człowieka, może być służbą niewolnika, ale może być szczytem i pełnią człowieczeństwa. Służyć to znaczy dawać, najpierw to, co otrzymaliście, wasze talenty i dary przyrodzone, ale także dawać ten wielki dar, który otrzymujecie dzisiaj, dla budowania Kościoła, by owocował w sercach innych” – mówił do kandydatów abp Muszyński.

Przypomniał im również, że z chwilą otrzymania święceń diakonatu staną się sługami Ewangelii, a to oznacza gotowość bycia jej odważnymi i autentycznymi świadkami. „Staniecie się świadkami radosnej nowiny, powołanymi, by iść z mocą i mądrością Bożą w świat, który jest pełen zagrożeń, rezygnacji i smutku, bo tak mało jest w nim Jezusa Chrystusa. Pamiętajcie, nigdy nie można przyłączyć się do chóru biadających, bo to jest zdrada Ewangelii. Idziemy do świata z nadzieją zawsze i wszędzie, z nadzieją, która sięga poza grób” – mówił abp Muszyński.

Po pouczeniu kandydaci wyrazili gotowość przyjęcia wszystkich zadań wynikających ze święceń diakonatu. Po Litanii do Wszystkich Świętych nastąpił kulminacyjny moment święceń – nałożenie przez arcybiskupa rąk na głowę każdego kandydata. Nowo wyświęceni nałożyli stuły i dalmatyki oraz otrzymali księgę Ewangelii. W Mszy św. uczestniczyła wspólnota seminaryjna, a także najbliżsi i przyjaciele diakonów. Podczas Eucharystii modlono się w intencji nowo wyświęconych oraz nowych powołań.

Diakon to najniższy stopień sakramentu święceń kapłańskich (dwa wyższe stopnie to prezbiter - czyli ksiądz - oraz biskup). Diakonat jest bezpośrednim przygotowaniem do przyjęcia święceń prezbiteratu. Diakoni mają mniejsze niż księża uprawnienia: mogą udzielać chrztu, rozdawać Komunię świętą, czytać Ewangelię, przewodniczyć nabożeństwom (ale nie Mszy św.), sprawować sakramentalia i prowadzić pogrzeby. Strój liturgiczny diakona jest inny niż księdza. Zamiast ornatu diakoni noszą dalmatykę (jest nieco krótsza) lub albę ze stułą przewieszoną przez lewe ramię, spiętą u dołu.

Święcenia diakonatu przyjęli:
- Łukasz Abram z Inowrocławia
- Jacek Bryś z Rudy Wieczyńskiej
- Łukasz Goroński z Gniezna
- Paweł Haczyński z Inowrocławia
- Jakub Janiak z Latkowa
- Jakub Kapelak z Wrześni
- Krystian Molecki z Żernik
- Tomasz Niedbalski z Jabłowa Pałuckiego
- Andrzej Nowicki ze Strzałkowa
- Krystian Piekuciński z Pyzdr
- Konrad Wysocki z Bożejewiczek
- Mariusz Zawadzki z Torzewa 

bgk KAI
fot. B. Kruszyk, kl. J.Sobecki

Polecamy