poniedziałek, 27 stycznia 2020 r.

Rocznica u franciszkanów

W kościele oo. franciszkanów w Gnieźnie odbyły się 2 czerwca obchody 15. rocznicy koronacji obrazu Matki Bożej Pocieszenia – Pani Gniezna. Uroczystej liturgii przewodniczył sekretarz generalny KEP bp Wojciech Polak, a homilię wygłosił o. Leon Benigny Dyczewski.

 

W Eucharystii uczestniczyli czciciele Matki Bożej z Gniezna i okolic oraz członkowie Rycerstwa Niepokalanej z Wielkopolski, którzy przeżywali w mieście św. Wojciecha Dzień Wspólnoty. W homilii o. prof. Leon Benigny Dyczewski przywołał postać założyciela Rycerstwa Niepokalanej o. Maksymiliana Marii Kolbego. Jak mówił, był to człowiek, który nie pozostawał bezczynny wobec wyzwań współczesnego świata. „Reagował szybko i skutecznie. Swoją wiarę z miejsca zamieniał w czyn. Wszytko co robił, robił jednak z natchnienia i na wzór Matki Bożej Niepokalanej” – podkreślił o. Dyczewski. Zachęcał również wiernych do aktywności i nie ulegania bierności.

 

Korony na łaskami słynący wizerunek Matki Bożej Pocieszenia – Pani Gniezna nałożył 3 czerwca 1997 roku bł. Jan Paweł II. Uroczystość odbyła się w katedrze gnieźnieńskiej, w czasie drugiej pielgrzymki papieża Polaka do Gniezna.

 

Obraz Matki Bożej Pocieszenia - Pani Gniezna jest malowidłem typowo kultowym, które sposobem przedstawienia postaci przypomina ikonę. Autor ukazał Madonnę tronującą (w tzw. pozycji Hodegetrii), czyli trzymającą na lewym ręku Dzieciątko Jezus i gotową do odbierania hołdów. Widzimy Ją wychodzącą z częściowo rozwartej kurtyny. Piękna kolorystyka tej tkaniny oznacza wielkie bogactwo zbawcze tajemnic wiary, a ciemnozielony kolor tła tajemnicę Ducha Świętego oraz Jego stałą obecność w życiu Maryi. Niezwykłą symbolikę ma także skupiona, zamyślona i głęboko pobożna twarz Madonny. Oczy nie patrzą na Jezusa, ale na nas. Są duże, szeroko otwarte, tak jakby chciały wszystko zobaczyć, niczego i nikogo nie pominąć. Usta zamknięte, o pięknym wykroju, kryją słowa modlitwy. Głowa otoczona aureolą w kolorze złotym symbolizuje moc i potęgę Boga, który jest w niebie.

 

Obrazem tego nieba jest Dzieciątko Jezus - blisko człowieka, w ramionach Matki, niemal w zasięgu ręki. Wokół Jego głowy widnieje aureola. Inna jednak, mająca kształt krzyża, jakby zwiastująca przyszłą mękę. Dziecię w jednej ręce trzyma Ewangelię, drugą zaś błogosławi. Dwa rozwarte palce dłoni mają podkreślić, iż jest Drugą Osobą Trójcy Świętej, Synem Bożym. Podobnie jak Matka, spogląda przed siebie. Maryja odziana jest w szaroniebieski, spłowiały płaszcz. Na rąbku przykrywającym czoło widnieje krzyż oznaczający, iż pamiętała Ona o przeznaczeniu swego Syna i przypominający nam, iż w chwili chrztu św. naznaczeni zostaliśmy niezatartym znakiem przynależności do Kościoła Bożego. Na lewym ramieniu natomiast błyszczy gwiazda - symbol Jej Niepokalanego Poczęcia oraz ciążącego na nas obowiązku walki z grzechem.

 

bgk KAI

Polecamy