środa, 23 października 2019 r.

Markowice: żegnamy misjonarzy oblatów

Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej od blisko wieku posługujący w sanktuarium maryjnym w Markowicach na Kujawach opuszczają archidiecezję gnieźnieńską. Działalność kończy także markowickie Niższe Seminarium Duchowne.

 

Oblaci żegnają się z Markowicami i archidiecezją gnieźnieńską z końcem sierpnia. Placówka duszpasterska wraz przynależącymi do niej obiektami, także budynkami seminarium, przechodzi pod zarząd archidiecezji gnieźnieńskiej. W specjalnym liście czytanym dziś w Markowicach i dekanatach ościennych abp Józef Kowalczyk tłumaczy przyczyny tej sytuacji i dziękuje oblatom za opiekę duszpasterską nad parafią, pracę dydaktyczno-wychowawczą i troskę o markowickie sanktuarium. „Decyzja władz Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów o zamknięciu z końcem roku szkolnego 2012/13 markowickiego Niższego Seminarium Duchownego oraz internatu stanowiącego integralną część tej szkoły była dla mnie zaskakująca i nieoczekiwana. Spotykając się z Ojcem Prowincjałem wyraziłem życzenie, aby Misjonarze Oblaci, mimo zamknięcia szkoły i internatu nadal pozostali w Markowicach” – napisał Prymas.

 

Wyjaśnił również, że podczas rozmów przedstawicieli prowincji oblackiej i archidiecezji gnieźnieńskiej, podjętych na jego prośbę, ustalono wspólnie, że najlepszym rozwiązaniem dla parafii i sanktuarium będzie, jeśli parafia, klasztor i całość obiektów, także tych, które dotąd stanowiły Niższe Seminarium, nadal pozostaną pod jednym zarządem. „Podczas tych rozmów władze Prowincji poinformowały jednak, że nie mają planu zagospodarowania wspomnianych obiektów. Z tego powodu ustalono, że Prowincja przekaże archidiecezji gnieźnieńskiej wszystkie obiekty w Markowicach oraz odpowiedzialność duszpasterską za tę wspólnotę. Odejście Misjonarzy Oblatów jest zatem konsekwencją tych właśnie decyzji” – tłumaczył abp Kowalczyk.

 

List Prymasa Polski

 

Metropolita gnieźnieński podziękował również oblatom „za przykład życia zgodnego z chryzmatem zgromadzenia, a także za cały pozytywny wkład, jaki Księża Oblaci wnieśli w działalność sanktuarium i wspólnoty parafialnej w Markowicach oraz całej archidiecezji gnieźnieńskiej”. „Dziękuję za opiekę duszpasterską nad parafią, za pracę dydaktyczno-wychowawczą, za troskę o tutejsze sanktuarium oraz za gościnność, której przy różnych okazjach doświadczyło wielu kapłanów naszej archidiecezji. Całe Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów powierzam ich Patronce – Maryi Niepokalanej, w której Oblaci widzą wzór wiary Kościoła i własnej” – napisał Prymas Polski.

 

Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej przybyli do Markowic w 1921 roku. Miejsce to stało się kolebką polskiej prowincji oblackiej. Tutaj również powstał nowicjat. W 1939 roku hitlerowcy zamknęli kościół i urządzili w nim magazyn dla samochodów, a w klasztorze szkołę dla młodzieży niemieckiej. Ojców wywieziono do obozów koncentracyjnych. Chociaż świątynia była niedostępna dla celów religijnych, to jednak ludzie tu przybywali, modlili się i śpiewali pieśni religijne, wiedzieli bowiem, że w świątyni znajduje się łaskami słynąca figura Matki Bożej. Zaniepokojeni tym Niemcy postanowili wywieź rzeźbę i  umieścić ją w muzeum w Berlinie. Figurę z narażeniem życia ukryło dwóch braci zakonnych. Po wojnie rzeźba wróciła na swoje miejsce w ołtarzu głównym, a do sanktuarium przybywało coraz więcej pielgrzymów. W 1965 roku, na mocy dekretu papieża Pawła VI, Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński dokonał koronacji Matki Bożej Markowickiej nadając jej tytuł Królowej Miłości i Pokoju, Pani Kujaw. Oprócz sanktuarium Misjonarze Oblaci prowadzili w Markowicach od 1957 roku Niższe Seminarium Duchowne. Była to niepubliczna szkoła ponadgimnazjalna realizująca program liceum ogólnokształcącego, która kształciła i wychowywała młodzież męską w duchu chrześcijańskich wartości.

 

bgk KAI

Polecamy